درامافون

انتخابات

دوشنبه, ۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۶، ۱۱:۲۵ ق.ظ
کی بود میگفت آدم ها یکجای مسیر به یک دو راهی می رسند، یا باید دزد شوند، یا پلیس. من آن دو راهی را مستقیم آمدم تا رسیدم به یک دو راهی دیگر که یک راهش به رفتن، یک راهش به ماندن ختم می شود. دو سال زندگی م را وقف نظام کردم، و از وقتی دفترچه ام را پست کردم، مسیر رفتن در ذهنم بود. اما دو سال خیلی زیاد بود، خیلی زیاد برای اتفاقاتِ مختلف، زمانِ زیادی بود برای این روزگار که هر دقیقه اش می تواند عجیب تر و پیچیده تر از قبل باشد، برای این همه زیر و رو شدنِ زندگی ای که حالا برای رفتن باید چشمم را به روی همه چیز و همه کس ببندم، سنگ باشم و برای ماندن باید کنار بیایم. کنار بیایم با کلِ این نظام، با انتخابات ش، با اشتباهات ش، با خط فکری شان، و این کنار آمدن ها متمرکز می شود تا خانواده و دوستان و آشنایانم.
حالا، کنار آمدن با این حجم از کنار آمدگی ها یا سنگ بودن؟

پ.ن|
استارتِ کافه را زده ام، و این یعنی چه انتخابی کرده ام بعد از این همه وقت و این همه برنامه ریزی.
  • مهرداد ارسنجانی

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی