درامافون

ویرگول

پنجشنبه, ۲۶ بهمن ۱۳۹۶، ۰۱:۴۴ ب.ظ
راننده کرایه را بیشتر حساب می کند، چیزی نمی گویم. بقال کم فروشی می کند، چیزی نمی گویم. وسطِ واگن از فشار جمعیت کلیه هایم به هم می چسبند، هیچ نمی گویم. رفیق های چندین و چند ساله ام را از دست می دهم، حرفی نمی زنم. روز ها از کفم می روند، تماشای ـشان می کنم. فرصت های مناسب را، تو بگو دوزار! فنچ های دهه هشتادی را می بینم، فشارِ بیست و اندی ساله ای روی دوشم حس می کنم.
آنقدر دور شده ام از چیزی که در تصور داشتم، که خاطرم نیست چه می خواستم! هر لحظه ی زندگی ام همانند خوابی باشد که باری از وسطِ ماجرا شروع می شود، این یک لوپ است، بی هیچ تقاطع.
و این حجم از بی خیالی نسبت به همه چیز و همه کس، خوب نیست. و اینکه من واقف بر این قضیه بیخیال هستم، دو بار خوب نیست.
  • مهرداد ارسنجانی

نظرات  (۲)

بی اهمیت شدن موضوعات واقعا خیلی بده واسه یه آدم...بعضی چیزا نباید بی اهمیت شن...بعضی وقتا با خودم فکر میکنم منی که الان سنی ندارم خیلی چیزا واسم بی اهمیته چجوری اینایی که سنشون خیلی بیشتر از منه انقد حرص و جوش میخورن...تعادل بهترین راهه درهرصورت...ولی به این پوچیه رسیدن خیلی دردناکه...اینکه میدونی همه چی برات بی اهمیته‌..
پاسخ:
هعی...
مث اینکه منتظر بودی من نباشم تا وبلاگتو به روز کنی!!

بهتر آقا، بهتر! اونایی که بیخیال نیستن فقط خودشون ذره‌ذره آب می‌شن این وسط!
پاسخ:
من چطور این رو ندیده بودم ؟!
-_-
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی